Lola glaudini γνωριμίες

Ιερά Σύνοδος: Γιατί η Εκκλησία δεν αποδέχεται την καύση των νεκρών

Το σώμα δεν περιμένει την καταστροφή του, αλλά την «ετέρα μορφή του» Μαρκ.Το υπόλειμμα του ανθρώπου δεν είναι η ισοπέδωση και η απουσία, αλλά η ταυτότητα και του είδους και του προσώπου και η παρουσία. Φαίνεται πως το αποτέλεσμα του ανθρωπισμού χωρίς Θεό, του πολιτισμού χωρίς αξίες και του μηδενισμού χωρίς σκοπό, το αποτέλεσμα της σύγχυσης της αθείας, είναι η άπιαστος του ανθρώπου, η κάψιμο και του τελευταίου υπολείμματός του. Ο θησαυρός της ανθρώπινης υπόστασης είναι η ψυχή ως πρόσωπο, ως εικόνα της θεϊκής δόξης, ως αυτεξούσιο, ως δυνατότητα μετοχής στην αιωνιότητα, ως χάρις αυθυπέρβασης. Η άνθρωποι με την καύση των νεκρών προσυπογράφει το δικό της τέλος. Αυτό πως να το αρνηθεί η Εκκλησία; Άνθρωπος δεν είναι το σώμα, η υγεία, αυτό που βλέπουμε. Τα οστά των νεκρών αποτελούν ανάμνηση της παρελθούσης ζωής τους, ενθύμηση της παρούσης καταστάσεως τους, αλλά και υπόμνηση της μελλούσης προοπτικής μας.


Νεκρός και μετά? Ταφή ή καύση?

Το σώμα που διαφυλάσσει το θησαυρό της ψυχής δεν είναι φυλακή. Το μείζον δεν μπορεί να υποταχθεί στο έλασσον. Ούτε πάλι η ψυχή ως αντικείμενο, ως ψυχισμός, ως έκφανση των εγκεφαλικών λειτουργιών, ως φυσικό στοιχείο συμπεριφοράς — αυτό που αντιλαμβανόμαστε. Ένα σώμα όμως που εν ζωή δεν το σεβαστήκαμε, ούτε καν φιλόζωα το διατηρήσαμε, που βιολογικά μεν το περιποιηθήκαμε στα εργαστήρια, ουσιαστικά όμως το καταστρέψαμε στην πρακτική της ζωής ένα σώμα στο οποίο η ιατρική δεν καλείται να θεραπεύσει μόνο τις συνέπειες της φυσιολογικής φθοράς επάνω του, αλλά και του ανορθόδοξου τρόπου και της αντίληψης ζωής μέσα του ένα σώμα που η ίδια η ψυχή μας το αγνόησε, και αντί μαζί του να επιτελέσει τον ιερουργικό σκοπό της, ικανοποίησε τις φιλήδονες τάσεις και τις αμαρτωλές διαθέσεις της -και μάλιστα με την αποδοχή και νομική κάλυψη της κοινωνίας- αυτό το σώμα είναι εύκολο αυτή η άνθρωποι και ψυχή να θέλουν να το κάψουν για να ολοκληρώσουν το έργο τους και να εξαφανίσουν την ασέβειά τους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το σώμα είναι κάτι που δεν εγγίζεται και στο οποίο αρνούμεθα κάθε παρέμβαση. Έτσι εξακολουθεί να υπάρχει ως «συγχωρημένος». Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτή η διαδικασία ακολουθείται στην Ελλάδα πιστά μέχρι και σήμερα. Ήθους, γιατί μας συμφιλιώνει με αυτόν που συγχωρείται. Τοποθετούνταν και επιτάφιες στήλες για να θυμίζουν την ιερότητα του χώρου.



Νεκρός και μετά? Ταφή ή καύση?


Video: Το βίντεο από την ταφή του Σπύρο Σηφογιωργάκη



Διαβάστε...


475 476 477 478 479


Σχόλια:


08.12.2017 : 10:57 Kazragor:

Ακριβώς Υψηλή =)

Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται © 2018

Developed by Μιχαήλ Makris